!Download Book ♿ パラレルワールド・ラブストーリー ♸ PDF or E-pub free

!Download Book ♼ パラレルワールド・ラブストーリー ☧ Amazing ePub, パラレルワールド・ラブストーリー by Keigo Higashino This is very good and becomes the main topic to read, the readers are very takjup and always take inspiration from the contents of the book パラレルワールド・ラブストーリー, essay by Keigo Higashino Is now on our website and you can download it by register what are you waiting for? Please read and make a refission for you “การแก้ไขความเจ็บป่วยที่เกิดจากประสบการณ์เลวร้าย ความเศร้าโศกและความทุกข์ทรมานด้วยวิธีลืมทุกสิ่งให้หมดสิ้นมันดีแล้วหรือ คิดอีกแง่หนึ่ง คนเราควรจะแบกรับความเจ็บปวดเหล่านี้ไว้กับตัวเองตลอดไปไม่ใช่หรือ”สนุกตราตรึง ราวกับ The Inception เวอร์ชั่น Keigoนิยายสืบสวนสอบสวนที่มีส่วนผสมอันลงตัวมากๆ ของดราม่าและ scifi ตามแบบฉบับมหาเทพ Keigo เล่มนี้สนุกจริงๆเรื่องราวความรัก ดราม่าความผูกพัน และมิตรภาพระหว่างเพื่อนที่เข้นข้นของนักวิจัยหนุ่มผู้ศึกษาวิจัยเกี่ยวกับการทำงานของสมองและจินตนาการ โดยเล่าเรื่องผ่านความทรงจำที่เป็นคู่ขนานในโลกหนึ่ง เขากำลังจะแย่งคนรักจากเพื่อนสนิท เพราะเธอคือรักแรกพบ ที่เขายอมที่จะทำทุกสิ่งอย่าง แม้กระทั่งทำลายมิตรภาพระหว่างเพื่อนที่รักกันมากลงได้ในอีกโลกหนึ่ง เขากำลังมีความสุขกับคนรักคนเดียวกันที่เพื่อนสนิทคนนั้นเป็นผู้แนะนำให้รู้จัก แต่เพื่อนคนนั้นกลับหายไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่รู้สภาพว่าเป็นตายร้ายดียังไงโลกไหนคือโลกความจริง?มันสนุกชวนติดตามมากKeigo เขียนเล่มนี้ในปี 1998 แต่ใส่พลังจินตนาการเรื่องวิทยาศาสตร์ของความทรงจำไว้เต็มเปี่ยมเราจะสามารถเปลี่ยนความทรงจำได้หรือ และปัญหาของความทรงจำอื่นๆ ที่ขัดแย้งกับความทรงจำที่ปลูกเข้าไปใหม่ล่ะจะแก้ได้ยังไงพล็อตเรื่องนี่ scifi มาก แต่กลับเอาดราม่าความสัมพันธ์ที่งวดข้นเอามาใส่ได้อย่างลงตัว ปรุงแต่งด้วยกลิ่นอายของการสืบสวนสอบสวนจนออกมายอดเยี่ยมKeigo ทำการบ้านเรื่องความทรงจำได้ดีมาก ที่ชอบเลย คือการอธิบายให้เข้าใจถึงประกฏการณ์หลงผิด สร้างความทรงจำขึ้นมาใหม่ของคนเราได้ด้วยภาษาไม่ซับซ้อน เห็นภาพเลยว่าความทรงจำแบบหลงผิดของคนเรานั้นมันเกิดขึ้นได้โดยที่ผู้ที่หลงผิดเชื่ออย่างบริสุทธิ์ใจได้จริงๆ นอกจากนี้ เช่นเคย Keigo ยังคงความเทพในเรื่องของดราม่าความสัมพันธ์ ที่เขียนขึ้นมาให้บีบคั้นมโนธรรมสำนึกของคนอ่านได้ดีมากท้ายที่สุด ยังทิ้งคำถามไว้ให้กับคนอ่านมากมาย รวมทั้งประเด็นอันละเอียดอ่อนอย่างการลบทิ้งความทรงจำอันขมขื่นแน่นอนว่ามันน่าจะมีประโยชน์กับหลายกรณี แต่ความทรงจำก็เป็นทั้ง property และ identity ของคนมิใช่หรือเมื่อลบหรือเปลี่ยนไป เราจะยังเป็นคนเดิมอยู่อีกหรือเปล่า? ชอบพล็อตเรื่องมาก จากเท่าที่อ่านมาสองสามเล่ม งานเขียนของเคย์โงะจะเนิบ ค่อยเป็นค่อยไป แล้วพากันเดือดตอนท้าย (ไม่นับกลลวงซ่อนตาย) แต่เล่มนี้คือจบบทแรกก็อิหยังวะเลยจ่ะ มีแต่เรื่องน่าสงสัยเต็มไปหมด แม้สุดท้ายเฉลยจะไม่ห่างจากที่คาด แต่พอได้มาบวกกับความเข้มข้นทางความสัมพันธ์และความรัก (ของถนัดผู้เขียน) มันเลยทำให้เรื่องสนุกขึ้นมาก น่าติดตามว่าความดราม่ายุ่งๆ นี้จะลงเอยยังไง แล้วอะไรที่ผู้เขียนปิดบังตัวละครไว้ความดีงามของเคย์โงะอีกอย่างคือการสร้างคาแรคเตอร์ ความเป็นธรรมชาติของตัวละคร หลายครั้งที่เราก็เผลอเอาใจช่วยฆาตกร เหมือนที่พูดกันว่า นายมันตัวร้ายนะฮันนิน แต่ฉันเกลียดนายไม่ลงว่ะ เรื่องนี้ผมก็เกลียดเจ้าทากาชิไม่ลง แม้จะรู้ว่าหมอนี่ทำอะไรกับความไว้วางใจที่เพื่อนมีให้บ้าง เพื่อนไปหาปรึกษาถึงห้อง พูดให้ฟังดีๆ ก็แล้ว มันยังมีหน้าดอดไปบอกแฟนเค้า รู้ไหมผมคิดอะไรอยู่ / ยิ้ม ผมอยากให้ความรักของพวกคุณพังทลายลง ผมเป็นผู้ชายแบบนี้แหละ ดูเผินๆ ทากาชิเป็นคนน่ารังเกียจ มันก็รู้ และมันก็เกลียดตัวเอง แต่อ่านแล้วก็เข้าใจมันนะ เข้าใจมากด้วย เป็นเล่มที่ความคิดของตัวละครทำเราหยุดชะงักเหมือนกันเสียดายแค่ตอนท้าย ที่เรื่องรวบรัดไปมาก จากที่บิ้วกันมาแต่ต้นเลยดูอ่อนไป แต่อย่างไรก็ตาม ยังเป็นเล่มที่อ่านสนุกมาก และเปลี่ยนอารมณ์จากงานฆาตกรรมอำพรางมาเป็นตามไขปริศนาได้ไม่เลวเลยทีเดียว ถ้ามีโอกาสก็ลองอ่านดูนะครับ ทิ้งไว้นานไม่กล้าอ่านกลัวจะเป็นเรื่องน่าเบื่อ ปรากฏว่าชอบ สนุก ดราม่า น้ำตาซึม ครบเลย เรื่องเหมือนจะเดินไปเรื่อยๆแต่วางไม่ลงแฮะ เอาใจช่วยกับปัญหารักสามเส้า เราสามคน ไหนจะมิตรภาพระหว่างเพื่อนอีก สุดท้ายแล้วมิตรภาพสำคัญที่สุดจริงๆ ซึ้งงงงงง แต่เรื่องนี้ตัดจบห้วนไปหน่อย อยากให้มีอะไรอีกซักนิดนึง———spoil————ทากาชิแอบรักหญิงสาวคนหนึ่งบนรถไฟมาตลอดสองปี แต่ไม่เคยไปทำความรู้จัก จนวันหนึ่งเพื่อนรักโทโมฮิโกะพาแฟนชื่อมายุโกะมาแนะนำให้รู้จัก จึงได้พบว่าคือคนเดียวกับที่ทากาชิหลงรักนั่นเอง ทั้งสามคนทำงานวิจัยเกี่ยวกับวิศวกรรมโลกเสมือนจริง งานวิจัยดำเนินควบคู่ไปกับปัญหารักสามเส้า ทากาชิไม่สามารถตัดใจจากมายุโกะได้ แต่ก็ไม่กล้าหักหลังเพื่อนเช่นกัน แม้มายุโกะจะเริ่มมีใจเอนเอียงมาทางทากาชิแต่มายุโกะก็ไม่อยากเป็นคนทำลายมิตรภาพของทั้งคู่จนวันหนึ่ง อยู่ๆโทโมฮิโกะหายไป ทากาชิกลายเป็นแฟนกับมายุโกะแทน เหมือนจะจบลงด้วยดี แต่ทากาชิรู้สึกว่าความทรงจำบางอย่างผิดเพี้ยนไป เค้าจึงเริ่มค้นหาความจริง ความทรงจำค่อยๆกลับมาพร้อมกับความจริงที่แสนเศร้า โทโมฮิโกะตัดสินใจฆ่าตัวตายด้วยอุปกรณ์ที่เค้าสร้างเพราะไม่สามารถทนการสูญเสียมายุโกะได้ ส่วนทากาชิไม่สามารถทนรับความเจ็บปวดจากการเสียเพื่อนได้จึงเลือกที่จะลบความทรงจำบางส่วนออกไป สุดท้ายไม่ว่าใครก็หนีความจริงไม่พ้น TT เอาจริงๆ เรื่องนี้สนุกนะ มีดำเนินเรื่องช้าบ้างนิดหน่อย แต่กำลังคิดว่าที่เรามีปัญหาคือ 'ความเป็นญี่ปุ่น' ที่มันครอบงำอยู่ ทำให้พอมันคลี่คลายตอนจบแล้วเรารู้สึกเสียดายกับตัวพล็อตแบบนี้ 到結尾的時候,我邊看邊喘着氣。結尾和我想像的不一樣,你以為看了一系列東野圭吾的書,就開始掌握他腦袋向什麼方向走,他卻像頂了一個全新的腦袋,告訴你這次你又差一點點了。這不是一本懸疑小說,這是一本愛情推理,九五年他寫的時候AR/VR還很前衞,今天二零一八年看仍然沒有過時,到第六章,我才發現作者刻意為讀者區分兩個平行時空而稍稍改變的寫法,細心而有意義,每看一本,我又喜歡這個多作者多一點點,不因為多產而降低質量,每每讓我又吃驚好幾天。 Parallel World Love Story/パラレルワールド・ラブストーリーThis book isthan just a love story It’s a love story and friendship mixed with a scifi mystery Takashi, one day sees a girl on train and immediately falls in love but only to realize she’s a girlfriend of his lifelong best friend, Tomohiko He struggles with his growing feelings for her and try to forget her to protect their friendship However, weird thing happen One day, he wakes up to a world where she’s actually his girlfriend He becomes confused to which is part is the reality and which ones not He goes out in search of truth and what actually happened between his best friend and the girlI could not believe this book was written in the 90’s It was easy to read and get into I loved the concept/plot, however I felt that some part could be a bit shorter (that could just be me) The author unwraps the mystery little by little to a “grand finale” and I absolutely loved it It touched me emotionally at some part and I’d definitely recommend to read this book.冒頭の平行して走る山手線、京浜東北線の描写は素晴らしいかったです。 My thoughts after finishing this book is that the experience feels lukewarm It comes, shows occasional promise, then goes Our main character Takashi is decidedly a pretty terrible person with a relatable and understandable issue For a while I considered the book may intentionally be set up to be a character study of someone we were meant to be able to sympathize with to some extent yet ultimately could not agree with This book could easily be read under the lens of toxic masculinity or just toxicity in general, but given this was written in 1995, I doubt that’s the case Instead it feels like at the end we were meant to have wanted to support Takashi, and without giving anything away, I would’ve been on board had certain events not taken place I’m not angry, just displeased The entire book is about Takashi endlessly pining for this girl Mayuko who has no real interesting qualities She’s just hot and he liked staring at her every morning on the train There isn’t really one character who I felt attached to, they’re all a little too underdeveloped and underutilized, much like the scientific concepts presented in the story But it’s not like everything is bad here The story can legitimately be a page turner at points It sets up some genuinely intriguing mysteries and hints at them quite often The story is written from two different perspectives that it jumps back and forth from but in both the main character is the same, with a time skip between the two and opposing character behaviors and different pasts This works to tell the mystery in a way that keeps you guessing how the two perspectives are related, hence the “parallel world” theme The utilization of this writing method along with the organization of events can make this an interesting read at times The only issue is that the eventual conclusion to this tale is not as interesting as some of the events that precede it.In conclusion, it has its moments, but for a story named “Parallel World Love Story,” the love story is whatever and the scifi plot leads to a lukewarm finish 2/5EDIT: Also there are like 85 scenes of people meeting up in a cafe lol อ่านผลงานของฮิงาชิโนะ เคโงะมาหลายเรื่องแล้วเรายังไม่เคยเดาทิศทางเรื่องราวของเขาได้เลยพล็อตของเขาเด่นจริงๆ แต่เราก็ยังไม่ถูกจริตกับวิธีเล่าของเขาเท่าไรมันเนิบๆ ไปหน่อยสำหรับเรื่องนี้ เราชอบบทนำนะมันชวนให้คิดว่าเรื่องต่อจากนี้จะเป็นแบบไหนแต่พออ่านเรื่องจริงๆ ไม่เป็นอย่างที่คิด ก็ออกจะผิดหวังนิดหน่อยยังสนุกอยู่ แต่รู้สึกไม่สุดค่ะโดยเฉพาะตอนจบ มันทำให้กลายเป็นว่าเรื่องทั้งหมดมันลงล็อกเกินไปมันง่ายจนเกินพื้นฐานความจริง ทำให้เชื่อยาก อินยากไปหน่อย This book is the perfect blend of mystery and romance Yes, the book focuses on the romantic/friendly relationship between the 3 main characters, the scifiesque premise makes the mystery aspect of the plot muchdeep, intense, and multidimensional The book not only explores the fragility of human relationships (friendship and romance alike), but also explores the mysterious workings of human memory.I love how everything tied together Although the novel does read like a normal romance novel with all those ugliness of jealousy, selfpity etc being laid out in the sun, it also has that extra theme of memory being unreliable.真的很喜歡最後結局 引人發想 到底回憶對人類來說是福還是禍 而我們選擇逃避的話是對還是錯